![](https://culturalfoundation1948.org/wp-content/uploads/2022/07/264627524_274966251314386_6856066372667570615_n.jpg)
Ο Δεκέμβριος (όπως και ο Ιούλης) πήρε μια ιδιαίτερη θέση στην ιστορική και συμβολική μνήμη σε Ελλάδα, αρχικά, και Κύπρο μετέπειτα.
Δεκέμβρη του 1944 (αυτές ακριβώς τις ημερομηνίες που διάγουμε) η Ελλάδα περνά σε μια ιδιότυπη μορφή κατοχής από τους υποτίθεται συμμάχους Βρετανούς. Με στόχο την επαναφορά της μοναρχίας και τον πλήρη έλεγχο της χώρας εφαρμόζουν σχέδιο διάλυσης έως και εξόντωσης της Αριστεράς, του ΕΑΜ και του ΚΚΕ: των πραγματικών νικητών και απελευθερωτών της Ελλάδας από την ναζιστική κατοχή.
Δεκέμβρη του 1944, το συλλαλητήριο που διοργανώνει το ΕΑΜ στο Σύνταγμα πνίγεται στο αίμα. Με το αίμα εκείνου του Δεκέμβρη ποτίστηκε ο εμφύλιος στην Ελλάδα και στο αίμα εκείνου του Δεκέμβρη κτίστηκε αργότερα το μετεμφυλιακό καθεστώς της δεξιάς, του παλατιού και των δοσίλογων που «έδωσε» χούντα και πραξικοπήματα σε Ελλάδα και Κύπρο.
Χρόνια αργότερα, Δεκέμβριο του 2008, δολοφονήθηκε ο Αλέξης Γρηγορόπουλος στα Εξάρχεια, μια άλλη σημαδιακή ημερομηνία που αποτέλεσε μια ακόμα ένδειξη της σήψης και των συσσωρευμένων προβλημάτων στην ελληνική κοινωνία που μαζί με άλλα βαθύτερα φαινόμενα και διεργασίες οδήγησαν στις αλλαγές που βίωσε η ελληνική κοινωνία και το πολιτικό σύστημα στα χρόνια που ακολούθησαν.
Δεκέμβριο του 1963 οδηγούνται οι σχέσεις των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο σε σύγκρουση υπό το παράγγελμα του βρετανικού ιμπεριαλισμού και την εκτέλεση των εθνικιστών ένθεν και ένθεν, σηματοδοτώντας την απαρχή του οριστικού διαχωρισμού.
Δεκέμβριο του 1974 «επετράπηκε» από τους πραξικοπηματίες και μεταπραξικοπηματίες στην Κύπρο, στον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, να επιστρέψει στην Κύπρο μετά το προδοτικό πραξικόπημα και την βάρβαρη τουρκική εισβολή.
Το τραγούδι «Νοέμβρης ‘90» γράφηκε από τον Τσακνή για τον Νιόβρη του 1973 αλλά θα μπορούσε να παραλλαχθεί (και) σε Δεκέμβρηδες.Σημαίες και γαρύφαλλαεμπόριο κι απάτηκαι λόγοι επισήμωνστο κενόΚρατάω το στόμα μου κλειστότα χείλη μου ματώσανεκι αυτοί που μας προδώσανεανέραστοι να μείνουνΚουφάλες δεν ξοφλήσαμεαυτό έχω μόνο να τους πωτα όνειρα των εραστώνδε σβήνουν